Norsk Ordbog (1873) av Ivar Aasen
    Tunge, m.
      1) Tyngde, Vægt. (Sædvanl. Tungje). Ein Vaaga(r)-Tunge: en Tyngde omtrent som en Vog.
      2) Tyngsel, Besvær. G.N. þungi. Oftere om en Forøgelse i Tyngden, f. Ex. af noget som lægges ovenpaa.
      3) Døsighed, Søvnighed. Kjenna ein Tunge: blive søvnig. Jf. tyngja.