Norsk Ordbog (1873) av Ivar Aasen
    runa (uu), v.n. (ar), sysle med hemmelige Kunster; spaae, signe, mane, eller egentlig: hexe, gjøre Trolddom. Nordl. Indh. Afvig. rona (oo), Ork. Gbr. (Andre St. fessa, galdra, putra). I Nordl. skal runa tildeels ogsaa betegne: mumle eller hviske, ligesom T. Raunen (Mht. rúnen).